Diagnoza przedszkolna musi objąć wszystkie dzieci kończące w tym roku 5 lat oraz dzieci 6-letnie.

Zgodnie z nową podstawą programową zadaniem nauczycieli jest prowadzenie obserwacji pedagogicznych mających na celu poznanie możliwości i potrzeb rozwojowych dzieci oraz dokumentowanie tych obserwacji. Z początkiem roku szkolnego poprzedzającego możliwe rozpoczęcie przez dziecko nauki w klasie I szkoły podstawowej (w październiku - listopadzie) należy przeprowadzić analizę gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole (diagnoza przedszkolna). Obecnie będzie to zadaniem nauczycieli wszystkich dzieci z grup 5-latków i 6-latków objętych wychowaniem przedszkolnym, bo każde dziecko 5-letnie ma prawo do edukacji przedszkolnej, gdyż za rok jego rodzic może zdecydować o posłaniu swojego dziecka do pierwszej klasy.

W oparciu o zgromadzone wyniki diagnozy przedszkolnej nauczyciel przedszkola ma opracować i zrealizować indywidualny dla każdego dziecka program wspomagania i korygowania rozwoju ucznia. Następnie, najlepiej w kwietniu, nauczyciel ma przeprowadzić kolejną diagnozę, której wynik będzie pomocny rodzicom w podjęciu decyzji dotyczącej rozpoczęcia przez dziecko nauki w klasie I szkoły podstawowej. Rodzic może to zrobić na podstawie własnej oceny dojrzałości dziecka oraz informacji uzyskanych od nauczyciela przedszkola, który poinformuje o tym, czy działania przedszkola wspomagające dziecko w przygotowaniu go do podjęcia nauki w szkole odnoszą dobre efekty.

Zgodnie z zalożeniami, przez dwa lata okresu przejściowego 6-latki będą edukowane w przedszkolach tym samym programem co 5-latki, a w kolejnym roku pójdą do szkoły. W edukacji przedszkolnej powinny pozostać jednak te dzieci, już wówczas 6-letnie, które nie opanowały umiejętności określonych w podstawie programowej. Stanie się tak, jeśli rodzice uważają, że dla dobra ich dzieci lepiej jest, aby jeszcze rok dłużej, także jako 6-latki, przebywały w przedszkolu.