Ustawa z 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 1144)

Dokument aktualny
Zobacz inne wersje:
Dz.U.97.160.1080
1999-01-01 Dz.U.98.155.1014 Art. 185
1999-09-15 Dz.U.99.72.802 Art. 88
2000-01-01 Dz.U.99.110.1255 Art. 25
2002-06-29 Dz.U.02.74.676 Art. 194
2004-01-01 Dz.U.03.199.1939 Art. 4
Dz.U.03.223.2217 Art. 44
2005-01-01 Dz.U.04.116.1202 Art. 1
2006-01-01 Dz.U.05.249.2104 Art. 223
2006-03-01 K 1/05 orzeczenie TK
2006-07-24 Dz.U.06.104.708 Art. 180
2006-10-01 Dz.U.06.104.711 Art. 32
ustawa
z dnia 12 grudnia 1997 r.
o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej
(Dz.U. z dnia 29 grudnia 1997 r.)
Art. 1.
1.

Ustawa określa zasady nabywania prawa oraz ustalania wysokości i wypłacania dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla pracowników jednostek sfery budżetowej, zwanego dalej "wynagrodzeniem rocznym".

2.

Przez użyte w ust. 1 określenie "pracownicy jednostek sfery budżetowej" rozumie się pracowników:

1)

państwowych jednostek sfery budżetowej, dla których środki na wynagrodzenia są kształtowane na podstawie odrębnej ustawy,

2)

zatrudnionych w urzędach organów władzy publicznej, kontroli, ochrony prawa oraz sądach i trybunałach, wymienionych w art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240);

3)

samorządowych jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych prowadzących gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie wymienionej w pkt 2;

4)

biur poselskich, senatorskich lub poselsko-senatorskich oraz klubów, kół albo zespołów parlamentarnych.

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1)

osób, o których mowa w:

a)

art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm.),

b)
(stracił moc)
2)

żołnierzy oraz funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Celnej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej oraz Biura Ochrony Rządu.

Art. 2.
1.

Pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości po przepracowaniu u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego.

2.

Pracownik, który nie przepracował u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego, nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego w wysokości proporcjonalnej do okresu przepracowanego, pod warunkiem, że okres ten wynosi co najmniej 6 miesięcy.

3.

Przepracowanie co najmniej 6 miesięcy warunkujących nabycie prawa do wynagrodzenia rocznego nie jest wymagane w przypadkach:

1)

nawiązania stosunku pracy w trakcie roku kalendarzowego z nauczycielem i nauczycielem akademickim zgodnie z organizacją pracy szkoły (szkoły wyższej),

2)

zatrudnienia pracownika do pracy sezonowej, jeżeli umowa o pracę została zawarta na sezon trwający nie krócej niż trzy miesiące,

3)

powołania pracownika do czynnej służby wojskowej albo skierowania do odbycia służby zastępczej,

4)

rozwiązania stosunku pracy w związku z:

a)

przejściem na emeryturę, rentę szkoleniową albo rentę z tytułu niezdolności do pracy lub świadczenie rehabilitacyjne,

b)

przeniesieniem służbowym, powołaniem lub wyborem,

c)

likwidacją pracodawcy albo zmniejszeniem zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy,

d)

likwidacją jednostki organizacyjnej pracodawcy lub jej reorganizacją,

5)

podjęcia zatrudnienia:

a)

w wyniku przeniesienia służbowego,

b)

na podstawie powołania lub wyboru,

c)

w związku z likwidacją poprzedniego pracodawcy albo ze zmniejszeniem zatrudnienia z przyczyn dotyczących tego pracodawcy,

d)

w związku z likwidacją jednostki organizacyjnej poprzedniego pracodawcy lub jej reorganizacją,

e)

po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej albo po odbyciu służby zastępczej,

6)

korzystania:

a)

z urlopu wychowawczego,

aa)
z urlopu macierzyńskiego,
ab)
  1. art. 2 ust. 3 pkt 6 lit. ab uchylona z dniem 2 stycznia 2016 r. przez art. 8 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.1268)
(uchylony)
ac)
z urlopu ojcowskiego,
ad)
z urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
ae)
  1. art. 2 ust. 3 pkt 6 lit. ae uchylona z dniem 2 stycznia 2016 r. przez art. 8 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.1268)
(uchylony)
b)

z urlopu dla poratowania zdrowia,

c)

przez nauczyciela lub nauczyciela akademickiego z urlopu do celów naukowych, artystycznych lub kształcenia zawodowego,

6a)
korzystania z urlopu rodzicielskiego,
7)

wygaśnięcia stosunku pracy w związku ze śmiercią pracownika.

Art. 3.

Pracownik nie nabywa prawa do wynagrodzenia rocznego w przypadkach:

1)

nie usprawiedliwionej nieobecności w pracy trwającej dłużej niż dwa dni,

2)

stawienia się do pracy lub przebywania w pracy w stanie nietrzeźwości,

3)

wymierzenia pracownikowi kary dyscyplinarnej wydalenia z pracy lub ze służby,

4)

rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Art. 4.
1.

Wynagrodzenie roczne ustala się w wysokości 8,5% sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie, uwzględniając wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, a także wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 2 ust. 3, wysokość wynagrodzenia rocznego ustala się proporcjonalnie do okresu przepracowanego u danego pracodawcy.

Art. 5.
1.

Wynagrodzenie roczne jest wypłacane z wyodrębnionych na ten cel środków na wynagrodzenia.

2.

Wynagrodzenie roczne wypłaca się, z zastrzeżeniem ust. 3, nie później niż w ciągu pierwszych trzech miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje to wynagrodzenie.

3.

Pracownikowi, z którym rozwiązano stosunek pracy w związku z likwidacją pracodawcy, wynagrodzenie roczne wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.

Art. 6.

Ilekroć w przepisach prawa jest mowa o "nagrodzie z zakładowego funduszu nagród" dla pracowników wymienionych w art. 1 ust. 2, oznacza to "dodatkowe wynagrodzenie roczne dla pracowników jednostek sfery budżetowej".

Art. 7.

Roczną nagrodę z zakładowego funduszu nagród za 1997 r. wypłaca się zgodnie z przepisami ustawy wymienionej w art. 9.

Art. 8.

W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. Nr 73, poz. 350 i Nr 137, poz. 638 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art.18 w ust. 4 po wyrazach "wieloletnią pracę" dodaje się wyrazy ", dodatkowego wynagrodzenia rocznego",

2)

w art. 23 w ust. 6 po wyrazach "wieloletnią pracę" dodaje się wyrazy ", dodatkowego wynagrodzenia rocznego".

Art. 9.

Traci moc ustawa z dnia 10 lipca 1985 r. o rocznych nagrodach z zakładowego funduszu nagród w państwowych jednostkach organizacyjnych nie będących przedsiębiorstwami państwowymi (Dz. U. Nr 32, poz. 141, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1991 r. Nr 104, poz. 450).

Art. 10.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Sprawdź inne nasze serwisy

Karta Nauczyciela od A do Z Poradnik Dyrektora Szkoły Nadzór nad działalnością szkoły Kwadrans dla dyrektora szkoły Zarządzanie przedszkolem Portal BHP Ochrona danych osobowych

Strona używa plików cookies.
Kliknij tutaj, żeby dowiedzieć się jaki jest cel używania cookies oraz jak zmienić ustawienia cookie w przeglądarce.
Korzystając ze strony użytkownik wyraża zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki.
wiper-pixel