Jak przygotować uczniów na przyszłość Sztuczna inteligencja w podstawie kompetencji XXI wieku

Różnica między dotychczasowymi pomocami naukowymi a sztuczną inteligencją jest jednak zasadnicza. Kalkulator, z którego korzystamy od lat, raczej nie zmyśla wyników z fantazją godną powieściopisarza, podczas gdy chatbot potrafi być niezwykle „pewny siebie” nawet wtedy, gdy opowiada kompletne bzdurypodpowiada nieprawdziwe czy nie do końca prawdziwe informacje. Dlatego kluczową umiejętnością staje się ich weryfikacja. Praca z tymi narzędziami AI to także doskonały trening metakompetencji: precyzowania pytań, iterowania, czyli powtarzania prób instrukcji z poprawkami, oraz jasnego określania celu. To również okazja do poruszenia tematów obywatelskich, bo algorytmy realnie wpływają na to, co widzimy w naszych feedach i jakie decyzje podejmujemy. Wszystko to r, co rodzi też pytania o prywatność, prawa autorskie i uprzedzenia społeczne, jakimi może kierować się algorytm. zaszyte w danych.

Nauczyciele często mają wrażenie, że AI wprosiła się do szkoły bez zaproszenia i rozsiadła w szafce z pomocami dydaktycznymi i podręcznikami. Codzienność szkolna to wyścig z czasem, w którym między dyżurem na korytarzu a wypełnianiem dokumentacji trudno znaleźć chwilę na spokojne zgłębienie tematu sieci neuronowych. Do tego dochodzą obawy o uczciwość uczniowskich prac. Pytanie: „czy to napisał uczeń, czy botAI?” stało się nowym koszmarem sprawdzania zadawanych prac domowych. Często lęk budzi też wizja, że technologia zabije w młodych ludziach kreatywność. W rzeczywistości problemem nie jestmoże być nie tyle samo narzędzie, ale coile brak jasnych zasad i przestarzałe metody ocenianiea , skupione wyłącznie na efekcie końcowym, a nie na sposobach radzenia sobie z wyzwaniami czy poziomem starań.

Rozwiązaniem tego dylematu jest przesunięcie ciężaruA gdyby jednak przesunąćprzenieść ciężar oceny z produktu efektu na proces?. Jeśli młodzi ludzie wiedzą, że oceniane ma byćmy tylko gotowee wypracowanie, AI faktycznie może kusić może jak drogąa na skróty. Jeśli jednak oceniamy refleksji poddamy szkice, wersje robocze, starania, sposób myślenia, wnioskowania i prosimy o ustną obronę postawionych tez, ten skrót przestaje może przestać działać. Warto zachęcać uczniów do refleksji nad tym, co zrobili sami, a w czym pomógł im automat. Dobrym ćwiczeniem jest też analiza dwóch odpowiedzi wygenerowanych przez sztuczną inteligencję – jednej neutralnej i jednej nacechowanej perswazyjnie –- co zmusza do wyłapywania językowych chwytów i weryfikacji faktówtreści.

Temat sztucznej inteligencji może powodować wśród nauczycieli różne obawy i poczucie, że nie nadążają, a już 80% nastolatków korzysta z AI. Wielu wychowawców ma jednak gotowość poszerzać wiedzę o możliwościach, jakie daje sztuczna inteligencja w edukacji i jak wpływa na młodych ludzi. Potrzebują tylko wsparcia w przystępnej i elastycznej formie, aby móc pogodzić rozwój kompetencji z licznymi obowiązkamiWielu pedagogów szuka oparcia w sprawdzonych materiałach, bo w gąszczu nowinek technologicznych trudno o pewność. Zamiast czytać sążniste opracowania teoretyczne, lepiej sięgać po zasoby typu „ready-to-teach”, które odpowiadają na proste pytania: co to jest, jak działa i jak tego bezpiecznie użyć z moją klasą.

Wielu z nichnauczycieli korzysta na przykład z bezpłatnych szkoleń na temat sztucznej inteligencji w projekcie Lekcja:AI. Mają tu i teorię, i praktykę, aby nauczyć się stosować AI w sposób odpowiedzialny. Poznają też szereg możliwości do tego, by nauczyć się szybciej i łatwiej opracowywać materiały edukacyjne, scenariusze lekcji, pomysły na angażujące dzieci aktywności, ale tak, aby robić to z głową i nie wpadać w pułapki AI. A do tego – po prostu lepiej rozumieć młodych ludzi wychowywanych w świecie technologii i wspierać ich w krytycznym myśleniu, weryfikacji i rozumieniu, jak działa AI. Uczestnicy Lekcji:AI mają też dostęp do Takie podejście promują na przykład inicjatywy Fundacji Orange – przede wszystkim bardzo aktualny program Lekcja:AI (https://fundacja.orange.pl/nasze-programy/lekcja-ai), a także e-learningu Fundacji Orange o sztucznej inteligencji #BurzaMózgów (https://fundacja.orange.pl/nasze-programy/burzamozgow)., które można traktować jak skrzynkę z narzędziami i gotowymi scenariuszami do wykorzystania w 15–20 minut Takie podejście promuje na przykład e-learning #BurzaMózgów Fundacji Orange (https://fundacja.orange.pl/nasze-programy/burzamozgow), który można traktować jak skrzynkę z narzędziami i gotowymi scenariuszami do wykorzystania w 15–20 minut. To miejsce, gdzie można znaleźć inspiracjeTo dodatkowa baza inspiracji i wiedzy.

Wprowadzanie Warto pamiętać, że młodzi ludzie potrzebują jasnych zasad. Jeśli temat AI w klasie chcemy otoczyć odpowiednią uważnością, do klasy warto zacząć od ustalenia kodeksu –- czy to na poziomie szkoły czy klasy. Wspólnie z uczniami można określić, kiedy algorytm może służyć jako wsparcie (na przykład przy burzy mózgów czy poprawie stylu), a kiedy jego użycie jest niewskazane, a wręcz nie przynosi korzyści. Takie działanieo obniża napięcie i uczy zachęca do brania odpowiedzialności. Co ciekawe, o mechanizmach sztucznej inteligencji można uczyć zupełnie „offline”, bez włączania komputera. Symulacja działania algorytmu, gdzie kiedy uczniowie ręcznie klasyfikują dane według wymyślonej reguły, świetnie pokazuje, skąd biorą się błędy i krzywdzące uprzedzenia w systemach cyfrowych. Nie trzeba od razu tworzyć wieloletnich strategii.; Wwystarczy jeden mały krok, by pokazać młodym ludziom, jak nie zgubić się w świecie pełnym inteligentnych narzędzi.

Artykuł sponsorowany