Emerytura po świadczeniu kompensacyjnym. Ministerstwo wyjaśnia zasady

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przedstawiło zasady ustalania emerytury osób, które przed osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego korzystały z nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego. Wyjaśnienia zostały przygotowane w odpowiedzi na interpelację poselską dotyczącą sposobu naliczania takich emerytur.

Oznacza to, że sposób ustalania docelowego świadczenia jest korzystniejszy niż w przypadku części osób korzystających wcześniej z emerytur wcześniejszych np. emerytury nauczycielskiej z art. 88a Karty Nauczyciela.

Znaczenie ma również aktywność zawodowa podejmowana już po przyznaniu nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego.

W praktyce oznacza to, że wysokość późniejszego świadczenia zależy również od tego, czy po uzyskaniu prawa do świadczenia kompensacyjnego nauczyciel kontynuował aktywność zawodową.

Samo nauczycielskie świadczenie kompensacyjne ustalane jest poprzez podzielenie podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia przyjęte dla osób w wieku 60 lat.

W przypadku osób należących do OFE, przy ustalaniu podstawy służącej do obliczenia świadczenia kompensacyjnego składki emerytalne zapisane na koncie w ZUS są odpowiednio zwiększane z wykorzystaniem wskaźnika korygującego 19,52/12,22. Jego zastosowanie ma uwzględnić relację pomiędzy pełną wysokością składki emerytalnej a częścią zapisaną na koncie ubezpieczonego w ZUS.

Odmienne zasady obliczania świadczenia kompensacyjnego powodują, że w indywidualnych przypadkach jego wysokość może okazać się wyższa od późniejszej emerytury powszechnej.

Znaczenie tego mechanizmu rośnie wraz z okresem pobierania świadczenia. Im więcej czasu upływa od jego przyznania do momentu przejścia na emeryturę w powszechnym wieku emerytalnym, tym większy może być wpływ kolejnych waloryzacji na wysokość pobieranego wcześniej świadczenia.